TYΡΒH 27 (ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2026). ΧΑΡΤῼΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

 Κυκλοφορήθηκε, ἀπὸ τὴν θρυλική πλέον ΦΑΙΔΡΑ ΣΥΝΤΕΧΝΙΑ (τῶν Γρεβενῶν), τὸ φ. 27 τῆς ἱστορικῆς ἅμά τε καὶ χαριτολογικῆς Τύρβεως. Ὅπως σημειώνει ἡ ΦΑΙΔΡΑ ΣΥΝΤΕΧΝΙΑ: τὸ φύλλο "εἶναι μαστορεμένο μὲ τὸν καημὸ τοῦ χαρτῴου πολιτισμοῦ -ἐφημερίδες, περιοδικά, κλπ ἔντυπα- ποὺ μᾶς ἁπαρτίζουν καὶ μεγαλώσαμε μαζί. Πάθη τυπογραφικὰ καὶ χειρόγραφα μὲ βαρεῖες ὡς κατάδικές μας παρτιτοῦρες." Τὸ ἱστολόγιό μας μετέχει στὸ φ. 27 διὰ τοῦ διαχειριστοῦ του μὲ ἄρθρο ποῦ ἀφορᾶ ἕνα παλαιὸ -(τοῦ 1971)- περιοδικό, τὸ ξεχασμένο πλέον σήμερα περιοδικὸ Ἀμαζόνιος. Ἰδού: 

Ἀμαζoνιοειδὴς ὁ  πλοῦς

«Μέλι παραμυθητικῶν γραφῶν,

ἀπὸ παραμυθητὴ οἰκειότατο»

ΝΔΤ

Τὸ ἐξώφυλλο τοῦ τεύχους 16,
μὲ τὸν Ἄλκη Γαλανὸ καὶ τὴν Μάνια,
τὴν Κόρη τῆς Ζούγκλας,
στὸν Ἀμαζόνιο. 
 

 

Στὶς 17 Ἰουνίου 1971 κυκλοφορεῖ, μὲ τιμὴ τρεῖς (3) δραχμές, τὸ ἑβδομαδιαῖο περιοδικὸ Ἀμαζόνιος (σελ. 68, σχῆμα 17Χ12)· ἕνα ἐντυπο ποὺ ἀπευθυνόταν σὲ προεφήβους καὶ ἀνῆκε στὴν κατηγορία τῶν λεγομένων «ἀναγνωσμάτων ζούγκλας», ποὺ ἦταν δημοφιλῆ τὸν καιρὸ ἐκεῖνο. Ἦταν ἔργο τῶν ἐκδόσεων «Στρατίκη» μὲ συγγραφέα τὸ Κώστας Φωτεινό, συγγραφικὸ ψευδώνυμο τοῦ Πότη Στρατίκη (Κοπανάκι Μεσσηνίας 1926-Ἀθήνα 9 Ἰουνίου 2019)· μέλος τῆς ΕΠΟΝ στὴ διάρκεια τῆς Ἐθνικῆς Ἀντίστασης. Μαζί του, στὴ συγγραφὴ τῶν ἱστοριῶν, ἡ Λούξ, ψευδώνυμο τῆς Λουκίας Μπακοπούλου. Οἱ ἱστορίες ποὺ περιεῖχε διαδραματίζονταν, κυρίως, σὲ τροπικὰ σκηνικὰ καὶ μὲ ἀνάλογα σενάρια:

Ἕνα ἑλληνόπουλο, ὁ Ἄλκης Γαλανός, «πῆρε τὰ μεγάλα πέλαγα» προσπαθώντας νὰ ἀνακαλύψει τὰ ἴχνη τοῦ ἀγνοουμένου ‒γιὰ ἀρκετοὺς μῆνες‒ πατέρα του, μέλους ἐξερευνητικῆς ἀποστολῆς στὴ τεράστια, γεμάτη παγίδες, κινδύνους καὶ ἀπρόοπτα, Ζούγκλα τοῦ Ἀμαζονίου. Στὴν ὁμάδα ποὺ συνόδευε τὸν Ἄλκη ξεχωρίζουν: ἡ ὄμορφη ( πῶς ὄχι; ) Μάνια, βασίλισσα τῆς Ἰάβας, καὶ ὁ εὐτράπελος, ὁ διασκεδαστικὸς Πάμπλο Καράμπα.

Τὸ περιοδικὸ ἦταν βραχύβιο ‒δυστυχῶς δὲν μακροημέρευσε ἡ ἔκδοση‒ καὶ μὲ μικρὸ τιράζ, μὲ ἀποτέλεσμα, σήμερα, νὰ εἶναι σχετικὰ δυσεύρετο. Κυκλοφόρησαν μόνο 20 τεύχη, μὲ τὸ τελευταῖο τεῦχος 20, στὶς 28 Νοεμβρίου 1971.

Ἦταν μιὰ ἐξαιρετική, μία μερακλίδικη γιὰ τὰ δεδομένα τῆς ἐποχῆς, ἔκδοση, ἡ ὁποία κυκλοφοροῦσε ἅπαξ τῆς ἑβδομάδος. Ἂν καὶ σταμάτησε σὲ ἕναν μικρὸ (μόλις 20) ἀριθμὸ τευχῶν, εἶχε μιὰ ποιότητα καὶ λάμψη ἰδιαίτερη, ποὺ χαρακτηρίζει ὅσους δημιουργοῦν νέες φόρμες καὶ καταθέτουν ἐνδιαφέρουσες προτάσεις, πέραν τῆς ἐποχῆς τους.

Κάθε τεῦχος εἶχε δικό του τίτλο. Ἐνδεικτικοὶ τίτλοι:

Τὸ Μαῦρο Χέρι / Μάνια, ἡ Κόρη τῆς Ζούγκλας / Στὴν Κόλαση τοῦ Ἀμαζονίου / Τὸ Καταραμένο Τοτέμ / Μυστικὸ τῆς Ζούγκλας / Ἀντίο Μάνια / Λὸς Γκαριμπέιρος / Μονομαχία χωρὶς οἶκτο / Ἡ Πράσινη Κόλαση / Ἡ Πιρόγα Αἴνιγμα / Ὁ ποταμὸς τῶν νεκρῶν / Κραυγὲς στὴ Νύχτα

 

Οἱ ἱστορίες, αὖρες ἰαματικὲς στὴ Ζούγκλα τοῦ Ἀμαζονίου, δρόσιζαν τὰ σπλάχνα καὶ «θεράπευαν ἀπὸ λογῆς-λογῆς ἕλκη» τὶς νεανικὲς ψυχές μας. Ὁ Κώστας Φωτεινὸς εἶχε ἤδη σημειώσει τεράστια ἐπιτυχία μὲ τὸν Μικρὸ Σερίφη. Ἡ ἔκδοση, «ἀναψυχὴ ἐν μέσῳ τῶν αὐχμηρῶν καὶ τῶν ἀνιαρῶν», ἔγινε ἀπὸ τοὺς «Ἀφοὺς Στρατίκη» σὲ συνεργασία μὲ τὸν Β. Πολίτη.

Μόλις ὁ μικρὸς Ντῖνος Ἀγραφιώτης εἶδε ἀναρτημένο τὸ περιοδικὸ στὸ περίπτερο τοῦ ἀειμνήστου κὺρ Ἀντώνη καὶ τῆς συμπαθεστάτης, ἀειμνήστου ἐπίσης, συζύγου του Πολυτίμης, στὴν μικρὴ πλατεία τῆς πόλης, δίπλα στὸ θρυλικὸ σινὲ «Ὄασις», φρόντισε, οἰκονομώντας ἀπὸ τὴν ἡμερήσια δραχμὴ ποὺ ἐλάμβανε ἀπ’ τοὺς οἰκείους του γιὰ κουλούρι στὸ διάλειμμα τοῦ σχολείου, κατάφερε, σὲ τρεῖς μέρες, μένοντας δίχως κουλούρι φυσικά, νὰ πάρει τὸ πρῶτο παρθενικὸ τεῦχος. Τὸν γοήτευσε, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ἔγχρωμο ἐξώφυλλο, τὸ ἐπώνυμο τοῦ ἥρωα-πρωταγωνιστῆ, τοῦ Ἄλκη Γαλανοῦ, τὸ ὁποῖο φυσικὰ τὸν παρέπεμπε στὸ παλαιὸ ἀρχικὸ ἱστορικὸ πατρικό του ἐπώνυμο: τὸ «Γαλάνης».

Τὸ διάβαζε λέξη-λέξη καὶ ἡ ἀνάγνωση ἔμοιαζε νὰ «τὸν ἀναψύχει ὡς αὔρα θαλασσινή, θωπευτική, ὡς μυστηριώδης παραμυθία».

Τὰ τεύχη δὲν εἶναι αὐτοτελῆ· ὑπάρχουν κάποια μεμονωμένα συναρπαστικὰ ἐπεισόδια, μὰ ἡ ἱστορία ἐξελίσσεται μᾶλλον ἀργά. Κάπως ἔτσι, τὸ Νο 20 τεῦχος, μὲ τίτλο «Κραυγὲς στὴ νύχτα», ἔμελλε νὰ εἶναι καὶ τὸ τελευταῖο τῆς σειρᾶς, ἀφήνοντας ἔτσι τὶς περιπέτειες τοῦ Ἄλκη Γαλανοῦ καὶ τῆς παρέας του ἡμιτελεῖς.

Τὸ περιοδικό, λοιπόν, ἀνέστειλε τὴν ἔκδοσή του. Δὲν κατέστη, ἑπομένως, νὰ γίνει γνωστὸ ἂν ὁ Ἄλκης Γαλανὸς βρῆκε, ἐντόπισε, συνάντησε τὸν πατέρα του. Ἂν τὸν βρῆκε, αἰχμάλωτο ἴσως ἢ χαμένο, μαζὶ μὲ ἄλλους, στὴν ἀπέραντη Ζούγκλα τοῦ Ἀμαζονίου καὶ ἐνδεχομένως χρειάστηκε νὰ τοῦ φωνάξει:

«― Ἰδικοί σας εἴμεθα, Γραικοί!»

Γιὰ ἕναν μαθητὴ τῆς Στ΄ Δημοτικοῦ, «μαθητικὸν ἐρίφιον» ἐκείνης τῆς ἐποχῆς, ὁ Ἀμαζόνιος «ἔγραψε ἐν τῇ καρδίᾳ του ὡραία καὶ μυστηριώδη εἰκόνα»· φώτισε τὴν φαντασία του, τὴν παιδικὴ ψυχή του, τὰ ὄνειρά του, μὲ φῶτα-ὁλόφωτα.

Ντῖνος Ἀγραφιώτης - Γαλάνης

Σημ: Μπορεῖτε νὰ ἀποθηκεύσετε σὲ μορφὴ pdf τὴν Τύρβη 27 ἀπὸ ἐδῶ:

 https://mygrevena.gr/%cf%84%cf%8d%cf%81%ce%b2%ce%b7-27-%cf%87%ce%b1%cf%81%cf%84%cf%8e%ce%bf%cf%82-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%ac%ce%bb%ce%bb%ce%b1-%cf%80%ce%ac/?fbclid=IwY2xjawVJYSFleHRuA2FlbQIxMABwZG9mBXNydGMGYXBwX2lkEDIyMjAzOTE3ODgyMDA4OTIAAR4ABcZBgKDcsM77fwIVrsJL8quUDpxF18JsGDKm8ycBdJWQc5XE7mxuQgKz0A_aem_fQLorF5MEko1n2gsFHo7Pg