Ἑλληνομουσεῖον (τό). Ὀνομασία διδομένη πολλαχοῦ, ἐπὶ Τουρκοκρατίας, εἰς τὰ σχολεῖα ἀνωτέρων πως σπουδῶν. Περί «κοινῶν ἑλληνομουσείων ἐπ᾿ ὠφελείᾳ τοῦ γένους κοινῇ» γίνεται λόγος καὶ ἐν σιγιλλίῳ τοῦ Οἰκουμενικοῦ πατριάρχου Γρηγορίου Ε', ἐκδοθέντι κατ᾿ Αὔγουστον τοῦ 1819.


Σ᾿ αὐτὸν τὸν διαδικτυακὸ χῶρο, ποὺ ἀπευθύνεται στοὺς φίλους τῆς χώρας τῶν Ἀγράφων, φιλοξενοῦνται κείμενα, ἄρθρα, μελέτες, ἀνακοινώσεις, βιβλία εἰκόνες, ταινίες ποὺ ἀφοροῦν ἢ παραπέμπουν στὴν ἱστορία, τὸν πολιτισμό, τὶς παραδόσεις, τὸ φυσικὸ περιβάλλον τοῦ ἱστορικοῦ χώρου τῶν Ἀγράφων, ὅπως αὐτὸς ἦταν γνωστὸς στὴν ὕστερη βυζαντινὴ ἀλλὰ καὶ μεταβυζαντινὴ ἐποχή. Σκοπὸς τῆς δημιουργίας του εἶναι νὰ γίνουν γνωστὰ καὶ νὰ ἀναδειχθοῦν, κατὰ τὰς δυνάμεις ἡμῶν, ὅλα ἐκεῖνα τά ‒ἀνὰ τοὺς αἰῶνες‒ ἰδιαίτερα χαρακτηριστικὰ γνωρίσματα τοῦ τόπου μας καὶ τῶν ἀνθρώπων του.

Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2016

ΜΝΗΜΗ ΟΣΙΟΥ ΕΥΓΕΝΙΟΥ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ

Ἐν Ἀθήναις τῇ 31Ἰουλίου 2016

τιμήθη ‒προεόρτως‒,στὴν Ἀθήνα, τὴν Κυριακὴ 31η Ἰουλίου 2016, στὸ  ἱερὸν μετόχιον τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων ὁδοῦ Σόλωνος τῆς Ἱ. Μ. Ἀσωμάτων Πετράκη, ἡ  μνήμη τοῦ ὁσίου Εὐγενίου τοῦ Αἰτωλοῦ, ἡ ὁποία συμφώνως μὲ τὴν Πράξη Ἁγιοκατατάξεώς του τιμᾶται στὶς 5 Αὐγούστου.

Ὁ λόγιος ἱερομόναχος Εὐγένιος Γιαννούλης (Μέγα Δένδρο Αἰτωλίας, περ. 1597 Μέγα– Μεγ. Βραγγιανὰ τῶν Ἀγράφων, 6 Αὐγούστου 1682) ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὸν βίο του, τὸν ὁποῖο συνέταξε ὁ ἐπιφανέστερος τῶν μαθητῶν του Ἀναστάσιος ὁ Γόρδιος (Μεγ. Βραγγιανά, 1654 - 7 Ἰουνίου 1729) ἀλλὰ καὶ τὴν Ἀλληλογραφία του, μπορεῖ νὰ θεωρηθεῖ καὶ ὡς Ἀθηναῖος Ἅγιος καθὼς εἶχε ἐπισκεφθεῖ καὶ διαμείνει τὴν Ἀθήνα ὡς μαθητὴς τοῦ σπουδαίου Ἀθηναίου διδασκάλου τοῦ 17ου αἰ., τοῦ Θεόφιλου Κορυδαλλέα καὶ εἶχε σχέσεις καὶ γνωριμία μὲ τὶς διοικητικές, ἐκκλησιαστικὲς ἀλλὰ καὶ παιδευτικὲς Ἀρχὲς τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν, ἰδιαίτερα μὲ τὴν ἀρχοντικὴ οἰκογένεια τῶν Μπενιζέλων ἀπὸ τὴν ὁποία καταγόταν καὶ ἡ ἁγία Φιλοθέη ἡ Ἀθηναία, ἡ κατὰ κόσμον Ρηγούλα Μπενιζέλου.


  Ὁ λειτουργὸς τοῦ Ὑψίστου, π. Νεκτάριος ἀναφέρθηκε στὴ μορφὴ καὶ τὸ ἔργο τοῦ τιμωμένου Ἁγίου στὴν πολὺ δύσκολη γιὰ τὸ Γένος καὶ τὴν Ὀρθοδοξία περίοδο ποὺ ἔζησε ὁ ὅσιος Εὐγένιος ὁ Αἰτωλός, ἐνῶ μὲ τὴν ἀπόλυση διανεμήθηκε στὸ ἐκκλησίασμα τετράπτυχο μὲ τὴν εἰκόνα τοῦ Ἁγίου, μὲ σύντομο βίο του, ἕνα σχόλιο τοῦ σύγχρονου διανοητῆ Ζήσιμου Λορεντζάτου (1915-2004) γιὰ τὸν Εὐγένιο Γιαννούλη τὸ ὁποῖο καὶ ἀνέγνωσε στοὺς πιστοὺς ὁ π. Νεκτάριος καὶ ἕνα τροπάριο τοῦ Ἁγίου, ποίημα Γερασίμου μοναχοῦ Μικραγιαννανίτου.
Ἱεροψάλτες ἦσαν ὁ κ. Νεκτάριος Φῦτρος καὶ ὁ κ. Ἐρωτόκριτος Κατωμέρης.Ὁ λειτουργὸς καὶ τὸ χριστεπώνυμο πλήρωμα εὐχήθηκαν εἰς τὸν ἀπόντα μὲν  Εὐγένιον, υἱὸν δέ τινος ἐκ τοῦ ἐκκλησιάσματος, πολλὰ τὰ ἔτη καὶ καλὴ ἐπιτυχία τῇ συνδρομῇ τοῦ Ἁγίου Εὐγενίουστὶς ἐξετάσεις γιὰ τὴν εἰσαγωγὴ εἰς τὴν ἐγγύτατα τοῦ Ναοῦ εὑρισκομένη Νομικὴ Σχολὴ τοῦ ΕΚΠΑ Ἀκολούθησε προσφορὰ γλυκισμάτων καὶ ἀναψυκτικῶν σὲ πλησιόχωρο ἀρχονταρίκι, ὅπου καὶ ἔγινε ἐκτενέστερη συζήτηση γιὰ τὸν βίο καὶ τὸ ἔργο τοῦ τιμωμένου Ἁγίου.


                                                                Κωνσταντῖνος Σπ. Τσιώλης 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου