ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΩΡΑΪΤΙΔΗΣ:ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΟΥ

 

Ἡ ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων τοῦ Ἀλεξάνδρου Μωραϊτίδη

Ἀλέξανδρος Δημ. Μωραϊτίδης,
(Σκιάθος 1850 -1929).
Ἀκρυλικὸ σὲ χαρτί. 
Ἔργο (2018), Κώστα Ντιό.  
 

Σὲ δημοσίευμα τῆς τοπικῆς (Βόλος) ἐφημερίδας Νέα Ἑλλάς, (φ. 522, 11 Νοε. 1935, σ. 2), δημοσιεύται ἀνταπόκριση τοῦ «Σ. ΑΓΑΛ.», ἀπὸ τὴ Σκιάθο, ποὺ ἀφορᾶ τὴν ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων τοῦ Ἀλεξάνδρου Μωραϊτίδη (Σκιάθος, 1850-1929). Ὁ «Σ. ΑΓΑΛ.», ποὺ ὑπογράφει τὸ δημοσίευμα, εἶναι ὁ Σπύρος Ἀγάλλος(ου), ὁ ὁποῖος ἐκοιμήθη τὸ 1965: γιὸς τοῦ Παναγιώτη Ἀγάλλου καὶ τῆς Σοφίας συζ. Λ(ιμπερίου) Γιακουμῆ, ἀνεψιᾶς τοῦ Μωραϊτίδη, καθὼς ὁ Λιμπέριος Γιακουμῆς εἶχε παντρευτεῖ τὴν Σεραϊνώ, μεγαλύτερη ἀδελφὴ τοῦ Μωραϊτίδη. Ὡς γνωστόν, ὁ Σκιαθίτης λόγιος ἐκοιμήθη στὴν ἰδιαίτερη πατρίδα του στὶς 25 Ὀκτωβρίου 1929, ἀφοῦ στὶς 16 Σεπτ. 1929 εἶχε καρεῖ μοναχός, μετωνομασθεὶς ὡς Ἀνδρόνικος μοναχός. Μετὰ ἀπὸ ἕξι χρόνια, στὶς 1 Νοεμ. 1935, γίνεται, κατὰ τὸν «Σ. ΑΓΑΛ», μὲ παρουσία τῶν συγγενῶν του, ἡ ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων του:

«σύμφωνα μὲ τὰ κρατοῦντα ἐν Σκιάθῳ πανάρχαια ἐκκλησιαστικὰ ἔθιμα».

Τῆς ἐκταφῆς καὶ τῆς Θείας Λειτουργίας, ποὺ ἀκολούθησε, στὸ παρεκκλήσιο τῆς Ἁγίας Τριάδος, προΐστατο ὁ Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος Σκιάθου, Οἰκονόμος Γεώργιος Ρήγας, (Σκιάθος 1884- Ἀθήνα 1960), ὁ ὁποῖος ἐκφώνησε ἐπικήδειο λόγο γιὰ τὸν Ἀλέξ. Μωραϊτίδη.

Τὰ ὀστὰ τοῦ Ἀλεξάνδρου Μωραϊτίδη,
καὶ τοῦ Οἰκονόμου π. Γεωργίου Ρήγα,
στὸν γυναικωνίτη τοῦ ναοῦ
τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν Σκιάθου 
 

Μάλιστα, κατὰ τὸν «Σ. ΑΓΑΛ», ὁ πνευματικὸς τοῦ Μωραϊτίδη, ὁ π. Δανιὴλ Κατουνακιώτης ὁ Σμυρναῖος, ὁ ὁποῖος προσφάτως (9 Μαρτίου 2020) ἁγιοκατατάχθηκε ἀπὸ τὸ (φωτο Φ. Δημητρακόπουλος). Πατριαρχεῖο, λέγεται ὅτι εἶχε προβλέψει γιὰ τὸν Ἀλέξανδρο Μωραϊτίδη ὅτι:

— «Ὅταν γίνῃς καλόγηρος μετὰ 40 ἡμέρας θὰ ἀποθάνῃς».

Ὅπως καὶ ἔγινε.

Ἡ δὲ Ὄρσα (Μπέλλου), νεωκόρος τοῦ ναοῦ τῆς Παναγίας τῆς Λιμνιᾶς, ἐν μέσῳ λυγμῶν, γιὰ τὴν κοίμηση τοῦ Μωραϊτίδη, κατέθεσε τοὺς παρακάτω στίχους:

Ἀστέρι στὴν Ἀνατολή / φανάρι στὸ Ντιβάνι

/ καὶ μέσ’ στὴ μέσ’ τῆς Ἐκκλησιᾶς / κλωνὶ μαργαριτάρι.

 

ΚΕΙΜΕΝΟ

. Ἐφ. Νέα Ἑλλάς (Βόλου),.
11.11. 1935, 
 φ. 522, σ. 2.

«Ἡ ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων τοῦ Ἀλεξάνδρου Μωραϊτίδου

ΣΚΙΑΘΟΣ, 8 Νοεμβρίου.

Πολὺ κατανυκτική, ἀλλὰ καὶ πολὺ ἐπιβλητικὴ ἔγινε τὴν 1ην Νοεμβρίου ἡ ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων τοῦ Ἀλεξάνδρου Μωραϊτίδου, τοῦ γνωστοῦ Ἀκαδημαϊκοῦ καὶ λογογράφου. Κατὰ τὸ 1929, τὴν 16 Σεπτεμβρίου, ὁ Ἀλέξανδρος Μωραϊτίδης εἶχε καρῇ, ὅπως εἶναι γνωστόν, μοναχὸς ὑπὸ τοῦ Μητροπολίτου Χαλκίδος εἰς τὸν ναὸν τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν ἐν Σκιάθῳ. Εἶχεν ἤδη πρὸ ἑνὸς καὶ πλέον ἔτους καταταχθεῖ μεταξὺ τῶν Ἀκαδημαϊκῶν. Διὰ τῆς εἰς μοναχὸν κουρᾶς του μετωνομάσθη Ἀνδρόνικος. Σαράντα ὅμως ἡμέρας κατόπιν, τὴν 25ην Ὀκτωβρίου 1929, παρέδιδε τὴν ψυχήν του εἰς τὰς χεῖρας τοῦ Θεοῦ. Τοιουτοτρόπως ἐξεπληρώνετο καὶ ἡ πρόρρησις τοῦ πατρὸς Δανιὴλ ἀπὸ τὰ Κατουνάκια τοῦ Ἁγίου Ὄρους –τὸν ὁποῖο ὁ Μωραϊτίδης πολὺ ἐσέβετο– καὶ ὁ ὁποῖος τοῦ εἶχεν εἰπῇ:

— «Ὅταν γίνῃς καλόγηρος μετὰ 40 ἡμέρας θὰ ἀποθάνῃς».

Προχθές, λοιπόν, τὴν πρωΐαν, σύμφωνα μὲ τὰ κρατοῦντα ἐν Σκιάθῳ πανάρχαια ἐκκλησιαστικὰ ἔθιμα, ἀφοῦ ἐσταύρωσε τὸν τάφον τοῦ Μωραϊτίδου ὁ Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος Σκιάθου Οἰκονόμος Γεώργιος Ρήγας, ἔγινεν ἡ ἐκταφὴ τῶν λειψάνων του. Ἐπηκολούθησεν ἀμέσως ἡ τέλεσις τῆς Θείας Λειτουργίας εἰς τὸ παρεκκλήσιον τῆς Ἁγ. Τριάδος, ὅπου προσεκομίσθη καὶ ἡ κάρα τοῦ Μωραϊτίδου καὶ ἐψάλη ἡ κεκανονισμένη ἐπιμνημόσυνος ἀκολουθία. Παρίσταντο οἱ ἐπιζῶντες συγγενεῖς του. Κατανυκτικὴ δέ, καὶ διὰ τοῦτο πολὺ ἐπιβλητική, ὑπῆρξεν ἡ ὅλη τελετή, τὴν ὁποίαν κατέστεψε ἕνα προσφυὲς καὶ συγκινητικὸν δίστιχον τῆς ὑπεργήρου ἤδη θειὰ-Ὄρσας, ἥτις ἀσπαζομένη τὴν κάραν τοῦ Μωραϊτίδου ἐν μέσῳ τῶν εἰλικρινῶν λυγμῶν της ἐμοιρολόγησε:

Ἀστέρι στὴν Ἀνατολή / φανάρι στὸ Ντιβάνι

/ καὶ μέσ’ στὴ μέσ’ τῆς Ἐκκλησιᾶς / κλωνὶ μαργαριτάρι.

Σ. ΑΓΑΛ.»

* Εὐχαριστίες στὴν Λαμπρινὴ Τριανταφυλλοπούλου γιὰ τὴ συνδρομή της.

Σημ.: πρώτη ἔντυπη δημοσίευση στὴν ἐφημερ. Χρονικὰ Δυτ. Μακεδονίας (τῶν Γρεβενῶν) φ. 1189, 16.10.2026, σ. 15-16.